betaWaszyngton Hawthorn Pielęgnacja

Crataegus phaenopyrum to gatunek głogu powszechnie znany jako głóg waszyngtoński lub cierń waszyngtoński. Jest powszechnie uprawiana jako roślina ozdobna i może osiągnąć 10 m wysokości. Małe czerwone owoce podobne do jagód rosną blisko siebie w dużych gronach i są pokarmem dla wiewiórek i ptaków. Mają łagodny smak i mogą być spożywane na surowo lub gotowane. Podobnie jak w przypadku innych gatunków głogu, drewno jest twarde i może służyć do wyrobu narzędzi.

Crataegus phaenopyrum, powszechnie nazywany głogiem waszyngtońskim, pochodzi z Missouri, gdzie występuje głównie na otwartym terenie, zaroślach i na obrzeżach lasów w regionie Ozark stanu (Steyermark). Charakteryzuje się atrakcyjnymi kwiatami i liśćmi, jaskrawoczerwonymi owocami i jesiennym kolorem. Jest to małe, nisko rozgałęzione drzewo liściaste, które zwykle rośnie na 25-30 stóp z zaokrągloną koroną. Cierniste łodygi pokryte są płytko klapowanymi, ząbkowanymi, błyszczącymi ciemnozielonymi liśćmi (do 2 1/2 cala długości). Liście jesienią przybierają atrakcyjne odcienie pomarańczy i czerwieni. Pachnące, pięciopłatkowe, białe kwiaty w gronach (balkonikach) kwitną późną wiosną. Po kwiatach jesienią pojawiają się jaskrawoczerwone kuliste owoce o średnicy 1/4 cala, które utrzymują się przez całą zimę. Owoc jest czasami nazywany jastrząbem. Słowo głóg oznacza również żywopłot, a głóg jest więc ciernistym żywopłotem. Głóg Washington pochodzi z Wirginii po Missouri, Arkansas i Alabama. Nazwa rodzaju pochodzi od greckiej nazwy drzewa. Od kratos oznaczającego siłę ze względu na mocne, twarde drewno. Specyficzny epitet pochodzi z greckiego znaczenia przypominającego gruszkę, prawdopodobnie nawiązując do kwiatów. Podobno głóg Washington był po raz pierwszy uprawiany komercyjnie w pobliżu Waszyngtonu pod koniec XVIII wieku, stąd nazwa zwyczajowa.